Een dag in de Eerste Kamer



Net als u zal ik 11 september 2001 niet vergeten. We kwamen voor de eerste keer na het zomerreces weer naar de Eerste Kamer. 's Ochtends hadden we fractievergadering. Voor de middag stond een gedachtewisseling met minister De Vries van Binnenlandse Zaken & Koninkrijksrelaties gepland over artikel 91, lid 3 juncto art. 92 Grondwet.

Eén van de senatoren was even na de lunchpauze aan het woord toen de voorzitter aankondigde dat alle aanwezigen onmiddellijk de zaal moesten verlaten. Het bleek om een rampoefening te gaan. Terwijl de oefening zich voltrok, deden de nodige grappen de ronde. Toen het wat lang duurde, nam bij sommigen de irritatie toe. Zij het dat de meesten toch wel begrip konden opbrengen voor het feit dat zo'n oefening af en toe wel nuttig is. Ze werden bovendien coulant bejegend want ze hielden zich niet aan de instructie zich naar een lokatie in het gebouw van de Tweede Kamer te begeven. Voor alle duidelijkheid: ik ook niet.

Juist toen we na een goed uur weer terugmochten naar de zaal, het was tegen drieën, belde iemand mij op met de mededeling dat een vliegtuig het World Trade Center in New York geraakt had. Ik ging de zaal binnen in de veronderstelling dat het om een zwaar ongeval ging. Nadat de voorzitter kort verduidelijkt had waarom de rampoefening nu net op de eerste dinsdag na het reces was gehouden, ging de collega-senator die voor de ontruimingsoefening het woord had gevoerd, verder met zijn betoog.

Korte tijd later, in New York 9:03 a.m. en bij ons even na drieën in de middag, bleek de crash in New York geen ongeluk te zijn. Een tweede vliegtuig boorde zich in de zuidelijke toren van het World Trade Center. Het kostte weinig moeite te begrijpen dat het ging om een boosaardige terreuractie van catastrofale proporties. Inmiddels keken vele senatoren buiten de zaal verbijsterd naar de beelden op de televisie.

Nadat twee andere senatoren nog het woord hadden gevoerd over art. 91, lid 3 juncto art. 92 Grondwet, reageerde minister De Vries. De gedachtewisseling duurde nog enige tijd voort. Ze werd vervolgens afgebroken. In de tussentijd had een derde vliegtuig zich in de noordwestzijde van het Pentagon in Washington DC geboord, was een vierde vliegtuig bij Pittsburgh neergestort en was de zuidelijke toren van het World Trade Center ingestort. Rond het moment dat de gedachtewisseling bij ons werd afgebroken, begon de implosie van de noordelijke toren van het World Trade Center.

In de vriendelijke instructie van de Afdeling Voorlichting en Externe Betrekkingen aan het Kamerlid van de Week voor de column staat dat het bijvoorbeeld kan gaan over het werk als Eerste-Kamerlid. Ik heb een dagdeel uit een dag in de Eerste Kamer beschreven. Ik zal dat dagdeel niet vergeten.

Deze column is op persoonlijke titel geschreven